علی (ع)....
اون آقایی که شبا رد میشد از کوچه ما کیسه بدوش کو؟ موهای آقا سفیده / جوونا کیسه رو از آقا بگیرین / قامت آقا خمیده/ جوونا کیسه رو از آقا بگیرین توی نجف یه خونه بود/ که دیواراش کاگلی بود بعد علی کی میتونه محرم راز من بشه ... شاعر اهل بیت-محمدرضا آقاسی ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ فردا اگه مهدی بیاد، دردا رو درمون می کنه این جزر ومد چیست که تا ماه می رود؟ دریای درد کیست که در چاه می رود؟ این سان که چرخ می گذردبرمدار شوم بیم خسوف و تیرگی ماه می رود گویی که چرخ بوی خطرراشنیده است یک لحظه مکث کرده به اکراه می رود آبستن عزای عظیمی است کاین چنین آسیمه سر نسیم سحر گاه می رود امشب فرو فتاده مگر ماه از آسمان یا آفتاب روی زمین راه می رود درکوچه های کوفه صدای عبورکیست؟ گویا دلی به مقصد دلخواه می رود دارد سر شکافتن فرق آفتاب آن سایه ای که در دل شب راه می رود «قیصر امین پور» ــــــــــــــــــــــــــــــــــ چند روزی است تیغی برای شکافتن فرق آفتاب تیز می شود. کم کم کوچه پس کوچه های تاریک کوفه باید آخرین عبور علی را نظاره کنند. دنیا هر روز هزار بار بر خود لعنت می کند که چرا آن شب سحر شد... و.... چند روز بیشتر به یتیم شدن بچه های یتیم نواز کوفه نمانده است. تسلیت باد بر عالم هستی این مصیبت....
رد پای پر خراش بیخروش کو؟
اون آقای خرقه پوش کو؟
کجاس اون آقا که پینه های دستاش مرحم دلای ما بود؟
نفس سبز نگاهش همیشه حلال مشکلای ما بود
میشه یکبار دیگه سر بزنه به خونه ما؟
بگیره نشونی از غربت بینشونه ما؟
جوونا آقا بشین، زنده کنین رسم جوونمردی رو امشب
یتیما منتظرن زنده کنین شیوه شبگردی رو امشب
یتیما پشت درای خونشون منتظر آقا نشستن
گوش به زنگ تق تق یه جفت صدای پا نشستن
موهای آقا سفیده / جوونا کیسه رو از آقا بگیرین / قامت آقا خمیده/ جوونا کیسه رو از آقا بگیرین
دستای پینه بسته علی به همراه منه
خونه نشینی علی آتیش به جونم میزنه
تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علیه
قافیه تنگ دلم از دل تنگ علیه
توکوچه های غربتم نشونی از مولا میدن / اهل محل سلاممو جواب سر بالا میدن
به من میگن علی کیه؟
علی امام عاشقاس
به من میگن علی چیه؟
داغ دل شقایقاس ...
اسم صاحاب اون خونه/ مولای مردا، علی (ع) بود
نصفه شبا بلند میشد / یه کیسه داشت که ورمیداشت
خرما و نون و خوردنی /هرچی که داشت تو اون میذاشت
راهی کوچه ها می شد/ تا یتیما رو سیر کنه
تا سفره خالیشونو/ پر از نون و پنیر کنه
شب تا سحر پرسه می زد/ پس کوچه های کوفه رو
تا پر بارون بکنه/ باغای بی شکوفه رو ...
درد دلم رو گوش کنه تا چاره ساز من بشه ...
آسمون شهرمونو ستاره بارون می کنه
چشماتو واکن آقا جون، بالای خستمو ببین
منو نگاه کن آقا جون، دل شکستمو ببین
