« بيچاره دخترك گلفروش در كنار خيابان، سبد احساسش را همه مي بينند..... »
قدح به سر كنيد ، آن قدح به سر كنيد
شب را سحر كنيد ، غم دنيا را از سر به در كنيد
الا ای يار خطر دارد جدايی ، نهال بي ثمر دارد جدايی
بيا كه ما و تو يك جا نشينيم ، كه مرگ بی خبر دارد جدايی
زندگی چيست ؟ خون دل خوردن ، زير ديوار آرزو مردن
رسم دورنگی آيين ما نيست ، يك رنگ باشد روز و شب من
گذشت آن كه تو سالار دلبران بودی ، خداي عشق من و يار ديگران بودی
گذشت آن كه ز درگاه خويش مي راندی ، مرا به تلخي و شيرين ديگران بودی
این همه آشفته حالی . این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو . از تو دارم . از تو دارم
این غرور و عشق و مستی . خنده بر غوغای هستی
ای سیه چشم و سیه رو . ازتو دارم . از تو دارم
این تو بودی کز ازل . خواندی به من درس وفا را
این تو بودی کآشنا کردی به عشق . این مبتلا را
من که این حاشا نکردم . از غمت پروا نکردم
دین من . دنیای من . از عشق جاویدان تو رونق گرفته
سوز من . سودای من . از نور بی پایان تو رونق گرفته
این همه آشفته حالی . این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو . از تو دارم . از تو دارم
من . خود . آتشی که مرا داده رنگ فنا میشناسم
من . خود . شیوه نگه چشم مست تو را میشناسم
دیگر ای برگشته مژگان . از نگاهم رو نگردان
دین من . دنیای من . از عشق جاویدان تو رونق گرفته
سوز من . سودای من . از نور بی پایان تو رونق گرفته
این همه آشفته حالی . این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو . از تو دارم . از تو دارم
عشق حقیقی هیچ گاه یکنواخت و آرام پیش نمی رود.
وقتی تو هستی تمامی جهان با تو است، و وقتی تو نیستی فقط درماندگی و غم با من است.
شب خوش ای دوست زیبای من، عشق تو همیشه پایدار خواهد بود، تا پایان زندگی زیبایت.
هیچ نشانه ای از عشق لطیف تر از این بوسه ی مهربانانه نبوده است.
اگر نوای موسیقی عشق را سیراب می کند؛ پس بنواز.
به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن و به هیچ کس بدی نکن.
عشق آرام بخش است، بسان آفتاب پس از آفتاب.
عشقم را در برابر عشق تو و دستم را در دست تو می نهم.
جویبار آرام عشق همیشه با طراوت و تازه می ماند.
عشق آتشین داشته باش به او که باید تا مدت ها از او دور باشی.
آه، تا چه حد این بهار عشق به زیبایی گریزنده ی یک روز فروردین شباهت دارد.
آه، ای روح عشق، چه چابک و با طراوتی!
ای زیبا، عشق من به تو و رای اندیشه هاست.
به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن و به هیچ کس بدی نکن.
این همان جذبه و شور عشق است.
تمامی آنچه در او دیدم پاک و زیبا بود.
بر گونه ی تو این بوسه ی پر حرارت را می نهم، چونان مهری از پایداری عشقم.
آنان که عشق خود را آشکار نکنند. معشوق نخواهند بود.
آن هنگام که تو از من جدا می شوی غم در وجودم خانه می کند و شادی مرا ترک می گوید.
عشقی که آن را می یابیم خوب است ولی آن عشقی که خود بیاید بهتر است.
(ویلیام شکسپیر)
. .'
:`...' `.,' '
`. ' .**. ; ; ':
` ``:`****,' .' :
..::. ``**":.'' `.
.: `: ; `,' :
`: ` : ;
: : : ;
: : : .:
: : :..,' ``::.
`....:..' ..:;''
.: . ...::::
,'''''``:::::::
`::::
`::.
`::
. ,. ::::' ,..
.'.' ``. :: .'.. `.
' .: :: ,'.' .
.' ,' .:::::: ,.' .:::.
.' .' ..:' ::: ., .;' ~
,;::;.::'' ::.:..::'
~ ::;'
::
,:::
::.
`::
::
::
::
::
بنویس بر یاس کبود
بنویس بر باور رود
بنویس از من بنویس
بنویس عاشق یکی بود
بنویس بنویس بنویس
آه ... قصه بگو
از این عاشق دور
تو از این تنهای صبور
بی تو شکست چو جام بلور
بنویس بر یاس سپید
بنویس از عشق و امید
بنویس دیوانه ی تو
به خود از عشق تو رسید
بنویس بنویس بنویس
تو موج غرور این دل سنگ صبور
بنویس از آنکه چو اشک
از دیده چکید به گونه دوید
بنویس دنیای منی
همه ی رویای منی
منم و بی تابی موج
تو هنوز دریای منی
بنویس بنویس بنویس
غریبونه شکستم
من ایتجا تک و تنها
دل خسته ترینم
در این گوشه ی دنیا
ای بی خبر از عشق
نداری خبر از من
روزی تو میایی
نمانده اثر از من
بنویس دنیای منی
همه ی رویای منی
منم و بی تابی موج
تو هنوز دریای منی
بنویس بنویس بنویس
بنویس بر یاس کبود
بنویس بر باور رود
بنویس از من بنویس
بنویس عاشق یکی بود
بنویس بنویس بنویس
